Gdy dzień się już pochylił...

Mijający czas przysparza światu osób w podeszłym wieku, których 

sytuacja staje się coraz trudniejsza. Na słoneczną starość w otoczeniu troskliwej rodziny mało kto dziś może liczyć, na opłacanie pomocy domowej (  musi być życzliwa i uczciwa) nie każdego stać. Są „domy seniora”, „domy opieki”, ale i tam najczęściej trzeba płacić.

Członkowie rodziny bywają rozrzuceni po kraju  i po świecie, a czasem nie interesuje ich los rodziców. 

      Trzeba jeszcze wziąć pod uwagę, że lata niosą ze sobą zmniejszanie się 

sprawności fizycznej: każda zwykła codzienna czynność wymaga wysiłku.  

Pojawiają się choroby i dolegliwości, a istnieje szereg nieodzownych zajęć, które trzeba wykonać – przyniesienie pokarmów, przygotowanie posiłków,   

uregulowanie rachunków. 

       Poruszaniu się w przestrzeni towarzyszą problemy: nie tylko chodzenie bywa utrudnione, a mimo publicznych deklaracji o ułatwieniach dla osób niepełnosprawnych, seniorzy napotykają na przeróżne przeszkody, czasem    

nawet na niechęć ze strony przechodniów, którym się spieszy, a tu stary

człowiek w drodze im zawadza.

      Nie każdy rozumie prawdę, zawartą w sentencji łacińskiej „Cras mihi, hodie tibi” ( Co dziś mnie, jutro tobie”), że starość go tak samo spotka i oby zdołał ją    

w miarę cierpliwie i pogodnie znieść...

      Mam w swoim otoczeniu kilkoro osób, których sytuacja jest mi bliska, choć pomóc im nie mogę. Radzą sobie, jak umieją: przeważnie jednym starym ludziom pomagają inni, też w zaawansowanym wieku, młodsi nie znajdują na to czasu. Przebywanie w placówkach opieki, nawet względnie komfortowych (mam znajomą w takim miejscu w Wiedniu), nie jest miłe: posiłki w towarzystwie zbiorowym, żadnych wokół siebie przedmiotów, którymi się przedtem posługiwało, a przede wszystkim ludzi bliskich. Moj przyjaciel znalazł się w domu seniora – niestety, zabrakło pokoju jednoosobowego. „Jak się coś zwolni, zaraz pana przeniesiemy. Na razie będzie pan miał towarzysza, ale proszę się nie martwić, on nie mówi i nie słyszy. Spokoju panu nie zakłóci”- powiedział lekarz dyrektor. Cóż... I to dobre, skoro wyboru nie ma...              

        Pociechę przynosi wizyta księdza, doradzam ją, nawet niewierzącym. Kapłan nie tylko udziela Sakramentów, ale i rozmawia, jeżeli ma czas. Na czytanie książek nie ma się ochoty ani siły. Telewizja coraz mniej interesuje. Cóż począć? Jedyna rada: pomyśleć o wieczności.

                                                                           Zbigniew Żmigrodzki

Komentarze

• 

  Podzlwiam optymizm pani Danki!

  Zbigniew 23-05-2018, 22:24:04
• 

  Dzień dobry. Adres i telefon są nieaktualne. Ale oba maile działają :)

  admin 27-05-2017, 11:38:09
• 

  Nie! Pamie Redaktorze, jak Pan moze:) tak pisac? Czy juz zupelnie stracil Pan nadzieje?Przeciez ona umiera ostatnia?:) Kiedy ludzie czuja wokol siebie zyczliwosc, serdecznosc,dobre fluidy ,sa zdolni do powstania i dzialania,do wyzdrowienia nawet. Dlaczego? Bo to pochodzi od Boga-te nastroje, uczucia, mysli. To buduje,a nie niszczy, jak Bog zbudowal wszechswiat ,a na poczatku bylo...Slowo,a Slowo bylo u Boga i Bogiem bylo Slowo. OD NIEGO WSZYSTKO SIE ZACZELO!" Dlatego tak sily Ciemnosci szatanskie walcza ze Slowem Prawdy, dostaja szalu wprost.Bo wiedza, jako sludzy szatanscy, jaka ono ma moc-Slowo Prawdy.
  W UK jest bardzo mocno rozbudowany wolontariat, to wrecz moda , hobby, zabawa, nauka itp.,a wiekszosc aktywnosci polega na darmowej pomocy ludziom. W Polsce to lezy i kwiczy. Warto poszukac w google, co robi centrala wolontariatu. Trzeba to propagowac, takze w Kosciele katolickim, ktory ma ogromna baze lokalowa/opustoszale salki katechetyczne, ktore powinny tetnic zyciem ,a nie "lezec odlogiem". Krzyk,ze sekty porywaja mlodziez, ze cpuny, ze pija,ze napadaja...Tak trudno kupic lub dostac od sponsora komputery i zrobic cafe internet np. dla mlodych i kursy dla starszych? Kolka muzyczne, swietlice pozalekcyjne, ktore moglyby prowadzic wlasnie starsze osoby, ktore maja wiele do przekazania mlodziezy i dzieciom itp.... Pozdrawiam serdecznie."Nie miej za stracone ,co moze byc wrocone. Sila Bog moze wywrocic w godzinie, a kotokolwiek MU ufa nie zginie!" Jan z Czarnolasu.
  Czy ten e-mail dziala? Jak mozna sie z Panstwem skontaktowac? Nr tel. nieaktualny.

  Danka 25-05-2017, 16:31:21