Premier Donald Tusk opublikował na platformie X kilkuminutowe nagranie, w którym zaapelował do prezydenta Karola Nawrockiego o cofnięcie weta do przepisów wdrażających unijny Akt o usługach cyfrowych (DSA). Oparł apel na kilku emocjonalnych wątkach dotyczących krzywdzenia dzieci, przywołując także dzieci samego prezydenta („Panie Prezydencie, przecież Pan też ma dzieci”), co trudno odczytać inaczej niż instrumentalne wykorzystanie dzieci w politycznym sporze.
Zawetowane przepisy pozwalały urzędnikom, m.in. prezesowi UKE i przewodniczącemu KRRiT, nakazywać usuwanie treści z internetu decyzją administracyjną, czasem z natychmiastową wykonalnością, a więc zanim jakikolwiek sąd oceni, czy publikacja rzeczywiście łamie prawo. O granicach wolności słowa powinien jednak rozstrzygać sąd, a nie urzędnik, i to wystarczający powód, by przepisy w tym kształcie odrzucić.
I tu dochodzimy do sedna, bo jeśli dzieci są dla premiera miarą, to jak wytłumaczyć to, co jego własne zaplecze zrobiło kilka dni wcześniej z ustawą chroniącą dzieci znacznie bardziej namacalnie, z ustawą o wychowaniu w trzeźwości?
Przypomnijmy, 8 października Sejm głosami 400 posłów, ponad podziałami, przyjął nowelizację ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, która wprowadzała nie tylko całkowity zakaz reklamy alkoholu, ale też zakaz jego nocnej sprzedaży, między godziną 22.00 a 6.00. Tymczasem 6 listopada Senat kontrolowany przez koalicję Tuska przewagą jednego głosu, 46 do 45, wprowadził poprawki, które pozwolą piwu dalej swobodnie reklamować swoje produkty, przez co zmiana w tej ustawie będzie całkowicie nieskuteczna. Poprawki, które firmowali senatorowie Koalicji Obywatelskiej i PSL, wyłączyły spod zakazu reklamę piwa „0 procent” prowadzoną pod markami piwa alkoholowego oraz dały przywileje browarom rzemieślniczym. Nawet przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia ocenił te zmiany jako mające „wyjątkowo negatywny charakter”. Mówiąc wprost: marki alkoholu będą mogły wrócić na billboardy i do telewizji pod bezalkoholowym szyldem, a reklama alkoholu uderza przede wszystkim w młodych, bo buduje przywiązanie do marki, zanim nastolatek sięgnie po pierwsze piwo.
Jeśli dobro dzieci rzeczywiście jest dla premiera priorytetem, trudno wytłumaczyć, dlaczego jego senatorowie otworzyli koncernom furtkę do reklamowania alkoholu wśród tych samych dzieci i dlaczego ustawę, którą Sejm przyjął niemal jednogłośnie w imię zdrowia najmłodszych, osłabiono właśnie w izbie kontrolowanej przez jego ugrupowanie.
Wyjaśnienia trzeba jednak szukać gdzie indziej niż w trosce o dzieci. Idą wybory, a telewizje potrzebują pieniędzy z reklam, tych samych telewizji, które potem zapewniają spoty wyborcze, a mechanizm jest czytelny. Trudno tylko dopatrzyć się w nim prawdziwej troski o kogokolwiek poza słupkami sprzedaży i słupkami poparcia.
Dzieci albo są dla polityka wartością, albo rekwizytem. W jednym tygodniu premier pokazał obie wersje: raz dzieci, w tym dzieci prezydenta, posłużyły za taran w sporze politycznym, innym razem, gdy w grę weszły reklamowe miliony koncernów, o dzieciach zapomniano w ciszy senackiego głosowania. Prawdziwą twarz widać nie w ciepłym nagraniu na X, lecz w tym, jak głosują jego ludzie.
Źródła: naszapolska.pl; „Jak PSL z KO chcą się napić alkoholu”, Dominika Pietrzyk, „Rzeczpospolita”.






