Nie żyje Henryk Jagielski. Stoczniowiec z Sierpnia 1980 miał 94 lata

5 min. czytania

Adrian Kłos

17 listopada 2026 r.

Reklama
Henryk Jagielski na czarno-białym portrecie obok zapalonego znicza na cmentarzu

5 min. czytania

Adrian Kłos

17 listopada 2026 r.

Nie żyje Henryk Jagielski, stoczniowiec, uczestnik robotniczego protestu w Grudniu 1970 roku i współorganizator strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 roku. Miał 94 lata a o jego śmierci poinformował 17 listopada 2026 roku prof. Sławomir Cenckiewicz. Pogrzeb odbędzie się 18 listopada w Sopocie.

Najważniejsze fakty

– Henryk Jagielski zmarł w wieku 94 lat, informację podał prof. Sławomir Cenckiewicz
– urodził się 11 lipca 1932 roku w Bydgoszczy, od 1950 roku pracował w Stoczni Gdańskiej
– w Grudniu 1970 roku wszedł do Komitetu Strajkowego i żądał ukarania winnych strzelania do robotników
– w latach 1978-1980 współpracował z Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża
– po Sierpniu 1980 został wiceprzewodniczącym Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w stoczni
– stan wojenny zastał go w Republice Federalnej Niemiec, został na emigracji i kierował Biurem Informacyjno-Koordynacyjnym Solidarności w Bremie
– wygrał z Lechem Wałęsą prawomocny proces o naruszenie dóbr osobistych; Sąd Najwyższy nie przyjął kasacji byłego prezydenta
– w 2008 roku odebrał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
– pogrzeb 18 listopada 2026 roku na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie

O śmierci Henryka Jagielskiego poinformował Sławomir Cenckiewicz

Wiadomość pojawiła się 17 listopada 2026 roku we wpisie dyrektora Wojskowego Biura Historycznego. Historyk przez lata rozmawiał z Jagielskim o Grudniu 1970 i o kulisach narodzin Solidarności.

Reklama

Heniu kochany, dziękuję za wszystko! Za setki rozmów, wspólne podróże do Łeby, manifestacje, protesty, konferencje. Byłeś przewodnikiem po historii robotników, których „historia okrągłostołowej Polski” usunęła poza nawias.

Sławomir Cenckiewicz, wpis z 17 listopada 2026 r.

Cenckiewicz napisał też, że Jagielski był rozpracowywany i prześladowany przez Służbę Bezpieczeństwa oraz że nie doczekał całościowej historii TW „Bolek”, na którą czekał.

Od Grudnia 1970 do Sierpnia 1980. Stoczniowiec, który nie odpuścił

Henryk Jagielski urodził się 11 lipca 1932 roku w Bydgoszczy. Skończył Publiczną Średnią Szkołę Elektryczną w Gdańsku, a w Stoczni Gdańskiej im. Lenina przepracował trzydzieści jeden lat, od 1950 roku do 1981, na Wydziale Elektrycznym.

W grudniu 1970 roku współorganizował strajk robotników i wszedł do Komitetu Strajkowego. Wychodził na ulice Gdańska, a kiedy protest zdławiono siłą, na zebraniach związkowych w stoczni domagał się ukarania tych, którzy wydali rozkaz strzelania do robotników. Bezpieka odpowiedziała na to kolejnymi sprawami: kwestionariuszem ewidencyjnym o kryptonimie „W-4” prowadzonym od 1971 do 1974 roku, sprawą operacyjnego sprawdzenia „Inspirator” w latach 1978-1979 i sprawą operacyjnego rozpracowania „Jagła”, później „Bremen”, którą gdańska Służba Bezpieczeństwa zamknęła dopiero w grudniu 1987 roku.

Reklama

Nie wycofał się, w czerwcu 1976 roku brał udział w kolejnym strajku w stoczni. W latach 1978-1980 współpracował z Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża, kolportując „Robotnika”, „Robotnika Wybrzeża” i ulotki o sytuacji polskich pracowników. To środowisko kilkanaście miesięcy później wyprowadziło na scenę Sierpień 1980.

W sierpniu 1980 roku ponownie znalazł się wśród organizatorów strajku w Stoczni Gdańskiej. Gdy powstała Solidarność, został wiceprzewodniczącym Komitetu Założycielskiego związku w stoczni i członkiem Prezydium Komisji Zakładowej.

Brema. Emigracja i pomoc dla podziemnej Solidarności

13 grudnia 1981 roku przebywał w Republice Federalnej Niemiec z delegacją stoczniowej Solidarności. Stan wojenny odciął mu drogę powrotu i Jagielski został na emigracji.

Przez rok współorganizował w Bremie demonstracje przeciwko stanowi wojennemu, a w marcu 1982 roku był wśród organizatorów zjazdu grup roboczych Solidarności w Düsseldorfie. Do sierpnia 1983 roku kierował Biurem Informacyjno-Koordynacyjnym Solidarności w Bremie. Szły stamtąd do kraju transporty materiałów poligraficznych, nadajników radiowych i kaset dla podziemia, a także pomoc dla represjonowanych i ich rodzin. Współpracował z Biurem Koordynacyjnym Solidarności w Brukseli.

Potem przez dziesięć lat, od 1983 do 1993 roku, pracował w zakładach Mercedesa w Bremie. Na emeryturze dzielił życie między Niemcy i Polskę. W 2008 roku odebrał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi dla niepodległości i działalność opozycyjną.

Reklama

Czytaj również: Wałęsa przegrał w sądzie ze stoczniowcem. Wyszkowski: będzie musiał wypłacić odszkodowanie Henrykowi Jagielskiemu

Proces z Lechem Wałęsą. Sąd mówił o pomówieniu hańbiącym

Ostatnie lata życia Henryka Jagielskiego naznaczył spór z Lechem Wałęsą. W maju 2017 roku stoczniowiec pozwał byłego prezydenta przed Sąd Okręgowy w Gdańsku, bo ten nazwał go tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa.

Według Wałęsy to ja jestem „Bolkiem”, a nie on. To oszczerstwa, bełkot i same kłamstwa. Niech pokaże, że ja na kogokolwiek donosiłem.

Henryk Jagielski, wypowiedź dla dziennikarzy z maja 2017 r.

Wyrok zapadł 1 lutego 2018 roku. Sąd nakazał Lechowi Wałęsie przeprosić Jagielskiego listownie i publicznie, zapłacić mu 15 tys. zł z odsetkami oraz zakazał mu rozpowszechniania twierdzeń, że stoczniowiec był tajnym współpracownikiem bezpieki. Sędzia Piotr Kowalski mówił w uzasadnieniu, że żadna z zarzucanych powodowi cech nie została potwierdzona.

Reklama

Takiej wypowiedzi nie można traktować inaczej niż pomówienie, i to pomówienie hańbiące powoda.

Piotr Kowalski, sędzia Sądu Okręgowego w Gdańsku, uzasadnienie wyroku z 1 lutego 2018 r.

Jagielski miał wtedy 84 lata. Po ogłoszeniu wyroku powiedział dziennikarzom, że wreszcie zaczyna zwyciężać prawda, a pieniądze nie mają dla niego znaczenia, bo liczy się honor.

Lech Wałęsa odwołał się od tego rozstrzygnięcia. 7 maja 2019 roku Sąd Apelacyjny w Gdańsku utrzymał nakaz przeprosin za nazwanie stoczniowca agentem Służby Bezpieczeństwa i ten wyrok jest prawomocny. Były prezydent złożył jeszcze skargę kasacyjną, której Sąd Najwyższy nie przyjął do rozpoznania. Sprawa o naruszenie dóbr osobistych zakończyła się więc wygraną Henryka Jagielskiego.

Pogrzeb Henryka Jagielskiego w Sopocie

Uroczystości pogrzebowe zaplanowano na środę 18 listopada 2026 roku. Msza święta rozpocznie się o godz. 11.30 w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa na terenie Cmentarza Komunalnego w Sopocie przy ul. Malczewskiego 35. Kondukt żałobny wyruszy o godz. 12.00.

Najczęstsze pytania

Ile lat miał Henryk Jagielski?

Henryk Jagielski miał 94 lata. Urodził się 11 lipca 1932 roku w Bydgoszczy, a o jego śmierci poinformowano 17 listopada 2026 roku.

Kim był Henryk Jagielski?

Stoczniowcem Stoczni Gdańskiej, uczestnikiem robotniczego protestu w Grudniu 1970 roku, współpracownikiem Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i współorganizatorem strajku w sierpniu 1980 roku. Po powstaniu Solidarności był wiceprzewodniczącym Komitetu Założycielskiego związku w stoczni.

O co Henryk Jagielski procesował się z Lechem Wałęsą?

O nazwanie go tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa. Sąd Okręgowy w Gdańsku 1 lutego 2018 roku nakazał byłemu prezydentowi przeprosiny i zapłatę 15 tys. zł, a w uzasadnieniu mówił o pomówieniu hańbiącym. Sąd Apelacyjny w Gdańsku utrzymał nakaz przeprosin 7 maja 2019 roku, a Sąd Najwyższy nie przyjął kasacji Lecha Wałęsy do rozpoznania.

Kiedy i gdzie odbędzie się pogrzeb Henryka Jagielskiego?

W środę 18 listopada 2026 roku w Sopocie. Msza święta o godz. 11.30 w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Malczewskiego 35, kondukt o godz. 12.00.

Źródła: Encyklopedia Solidarności, PAP. Opracowanie: Nasza Polska.

Napisane przez

Cykl

Tagi

Udostępnij
Reklama
Najnowsze

Puźniki. Nowy trop w poszukiwaniach polskich ofiar UPA. Świadek wskazała miejsce

Zamach stanu w Polsce. Kto się go dopuści, może dostać dożywocie

„Sława Ukrainie, smert Lachom”. Lwów ogłasza rok Szuchewycza. Oto mordercy z OUN i UPA ścigani przez II RP

42. rocznica śmierci ks. Jerzego Popiełuszki. Abp Galbas: nie wolno się bać

Wojskowe honory dla esesmana z SS Galizien. Ukraina pożegnała Zenona Wróblewskiego.

Ius primae noctis: prawo pierwszej nocy. Prawda czy mit

Porzucanie dzieci w starożytnym Rzymie. List Hilariona do żony

Kolejna rocznica na Reducie Ordona, która odbyła się na szczątkach jej obrońców.

Inne kategorie
Reklama
Reklama

Czytaj także