Władysławowo, młode miasto u nasady Mierzei Helskiej, ma tylko jeden kościół, ale należy on do najbardziej udanych nowoczesnych świątyń w Polsce i od 1987 r. jest wpisany do rejestru zabytków. Jan Korcz w cyklu „Na pielgrzymim szlaku” opisuje jego dzieje: od neogotyckiej kaplicy św. Wojciecha, wzniesionej w latach 30. staraniem Towarzystwa Przyjaciół Hallerowa i ks. Kazimierza Merkleina, po rozbudowę z 1957 r. zainicjowaną przez ks. Alojzego Piłata, gdy dawny kościółek stał się prezbiterium nowej nawy z trójkątnymi oknami przypominającymi łodzie rybackie. Przypomina konsekrację świątyni pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Wychodźstwa Polskiego w 1961 r. i monumentalny witraż na ścianie ołtarzowej. Parafią opiekują się Chrystusowcy, a wierni czczą tu relikwie św. Wojciecha, bł. Jana Pawła II, który w kwietniu 2014 r. ma zostać kanonizowany, i bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Tekst przybliża też założycieli zgromadzenia: kard. Augusta Hlonda i ks. Ignacego Posadzego.
Wiara i życie
Młode miasto u nasady Mierzei Helskiej
W odległości 9 km na północ od powiatowego Pucka, u nasady Mierzei Helskiej, leży młode miasto Władysławowo. Taką nazwę – na cześć króla Władysława IV – otrzymał w 1938 r. nowoczesny port rybacki, który powstał obok kaszubskiej osady Wielka Wieś. W 1954 r. Władysławowo otrzymało status osiedla, a w 1963 r. nadano mu prawa miejskie. Składa się z dawnych wiosek i kąpielisk.
Dwa kościoły w jednym
Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest jedyną we Władysławowie i należy do dekanatu morskiego Archidiecezji Gdańskiej. 1 lipca 1930 r. został wmurowany kamień węgielny pod budowę w Wielkiej Wsi kaplicy pw. św. Wojciecha. Dzięki staraniom Towarzystwa Przyjaciół Hallerowa i ks. Kazimierza Merkleina w ciągu trzech lat została wzniesiona niewielka świątynia neogotycka.
Po II wojnie światowej, w 1947 r., administrację parafii powierzono kapłanom ze Zgromadzenia Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej (Chrystusowcom). W 1957 r., z inicjatywy ówczesnego proboszcza parafii ks. Alojzego Piłata, podjęto rozbudowę przedwojennego kościółka, który stał się prezbiterium nowego domu Bożego. Dobudowano do niego obszerną nawę w tzw. stylu konstruktywnym, z trójkątnymi oknami, przypominającymi łodzie rybackie. Powstała oryginalna kompozycja sakralna, należąca do najbardziej udanych kościołów nowoczesnych w kraju.
Konsekracji nowatorskiej świątyni, pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Wychodźstwa Polskiego, dokonał biskup chełmiński Kazimierz Józef Kowalski 17 września 1961 r. Na ścianie ołtarzowej zainstalowano monumentalny witraż, ukazujący pielgrzymkę ludu Bożego, czyli Kościół w drodze do Ojca. Na tle kolorowego obrazu ze szkła widnieje dużych rozmiarów krucyfiks. Pod nim tabernakulum, a obok siedmioramienny świecznik. 10 lutego 1987 r. kościół we Władysławowie został wpisany do rejestru zabytków. Natomiast w 1997 r. obok świątyni wzniesiono wysoką wieżę-dzwonnicę z tarasem widokowym.
Kult relikwii
Przeczytaj również: Ks. infułat Józef Wójcik. Odszedł prawdziwy wyznawca
Prowadzona przez Księży Chrystusowców parafia we Władysławowie cieszy się posiadaniem relikwii trzech polskich patronów: św. Wojciecha, bł. Jana Pawła II i bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Każdy z nich stanowi niezmiernie ważny filar budowli, jaką jest Kościół w Polsce. To także wielkie postacie w historii naszej Ojczyzny. Św. Wojciech był Czechem, biskupem Pragi. Przybył na dwór Chrobrego, skąd wyruszył na misje do pogańskich Prusów. Poniósł tam śmierć męczeńską 23 kwietnia 997 r. Król Bolesław, jak podaje legenda, wykupił jego ciało na wagę złota. Biskup i męczennik, kanonizowany przez papieża Sylwestra II w 999 r. stał się kamieniem węgielnym pierwszej metropolii polskiej w Gnieźnie. Obok Matki Bożej Królowej Polski i św. Stanisława należy do głównych patronów naszej Ojczyzny.
Ojciec Święty Jan Paweł II, pierwszy papież z rodu Polaków, którym szczycą się także inne narody słowiańskie, był sternikiem Nawy Piotrowej przez ponad 26 lat (1978-2005). Wydał 14 encyklik, odbył 104 podróże apostolskie na wszystkie kontynenty, pielgrzymował do naszej Ojczyzny 9 razy. Był autorytetem moralnym nie tylko dla katolików i chrześcijan. Jego wołanie w dniu inauguracji pontyfikatu na placu św. Piotra: Non abbiate paura! (Nie lękajcie się) brzmi nam w uszach i sercach do dzisiejszego dnia. Beatyfikował go 1 maja 2011 r. Benedykt XVI, a kanonizuje papież Franciszek 27 kwietnia 2014 r.
W roku ubiegłym parafianie z Władysławowa uczestniczyli w pielgrzymce do miejsc związanych z życiem i męczeństwem ks. Jerzego Popiełuszki. Odwiedzili Górsk k. Torunia – miejsce porwania, tamę na Wiśle pod Włocławkiem – gdzie mordercy 19 października 1984 r. wrzucili ciało umęczonego kapłana – a następnie pojechali do kościoła św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu, gdzie ks. Popiełuszko odprawiał Msze św. za Ojczyznę. Tam też znajduje się grób kapelana hutników oraz Muzeum jemu poświęcone. Wierni znad morza otrzymali w darze relikwie bł. ks. Jerzego. Uroczystego ich wprowadzenia do kościoła we Władysławowie dokonał ks. proboszcz Krzysztof Antoń SCh, który zaprasza turystów i pielgrzymów do nawiedzenia ciekawej świątyni i ucałowania relikwii naszych patronów, a także na koncerty organowe, występy różnych zespołów oraz ognisko dla wczasowiczów.
Założyciele Chrystusowców
Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej powołał do życia kard. August Hlond, Prymas Polski. Obecny sługa Boży urodził się 5 lipca 1881 r. w Brzęczkowicach k. Mysłowic. Mając 12 lat wyjechał do Włoch, gdzie kontynuował naukę w szkole Księży Salezjanów. 3 lata później wstąpił do ich nowicjatu. W latach 1897-1900 studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, zdobywając doktorat z filozofii. 23 września 1905 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Krakowie. Był przełożonym placówek zakonnych w Przemyślu i Wiedniu, a w 1919 r. został inspektorem prowincji austro-węgiersko-niemieckiej. 7 listopada 1922 r. Pius XI mianował go administratorem apostolskim Górnego Śląska, a w 3 lata później – biskupem nowej diecezji katowickiej. Konsekrowany został 3 stycznia 1926 r.; w czerwcu został arcybiskupem Poznania i Gniezna oraz Prymasem Polski. W 1927 r. otrzymał kapelusz kardynalski.
Jako protektor polskiej emigracji w 1932 r. powołał do życia Zgromadzenie Chrystusowców dla Polonii. W czasie II wojny przebywał we Włoszech i Francji; był więziony na terenach okupowanych przez hitlerowców. Po powrocie do Polski organizował administrację kościelną na Ziemiach Odzyskanych. W 1946 r. Pius XII przeniósł go z Poznania do Warszawy, zachowując mu stolicę prymasowską w Gnieźnie. Zmarł w Warszawie 22 października 1948 r. Został pochowany w katedrze świętojańskiej na Starym Mieście. Akta jego procesu beatyfikacyjnego w 1998 r. zostały złożone w Watykanie. O łaskach za jego wstawiennictwem należy poinformować Ośrodek Postulatorski Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.
Współzałożycielem Chrystusowców był ks. Ignacy Posadzy – obecnie sługa Boży. Urodził się 17 lutego 1898 r. w Szadłowicach k. Inowrocławia. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w Niemczech (Münster i Fuldzie). 19 lutego 1921 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Gnieźnie. Prymas August Hlond zlecił mu wizytowanie polskich placówek duszpasterskich w Europie, a następnie w Ameryce Południowej. W 1932 r. powierzył mu kierowanie Towarzystwem Chrystusowym dla Wychodźców.
Po rocznym nowicjacie jako pierwszy złożył śluby zakonne i został przełożonym generalnym Chrystusowców. Kapituła Generalna nadała mu w 1951 r. tytuł „Ojca Współzałożyciela”. W 1959 r. założył Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej (posługują także we Władysławowie). Zmarł 17 stycznia 1984 r. w Puszczykowie. Jego grób znajduje się w kaplicy Domu Głównego Chrystusowców w Poznaniu. Proces beatyfikacyjny o. Ignacego od 2011 r. toczy się w Watykanie. O łaskach za jego przyczyną można informować w/w Ośrodek Postulatorski w Poznaniu.
Oprac. Jan Korcz
ⓘ Informacja o publikacji
Artykuł Jana Korcza pt. „Na pielgrzymim szlaku: Władysławowo. Nowoczesny kościół u Chrystusowców” ukazał się pierwotnie w wydaniu papierowym tygodnika „Nasza Polska” nr 10 (957) z dnia 4 marca 2014 roku, s. 19. Reprint na portalu naszapolska.pl w ramach digitalizacji archiwum redakcji. Wszelkie prawa do oryginalnego tekstu zastrzeżone – Jan Korcz / „Nasza Polska”. Zdjęcia: archiwum „Nasza Polska”, skan wydania nr 10 (957)/2014, s. 19.
