Claudio Abbado, jeden z najwspanialszych dyrygentów naszych czasów, zmarł 20 stycznia 2014 r., a kilka tygodni później do słuchaczy dotarła jego ostatnia płyta. Stanisław Dybowski opisuje nagranie dwóch koncertów fortepianowych Wolfganga Amadeusza Mozarta, XXV Koncertu C-dur i XX Koncertu d-moll, w wykonaniu ulubionej pianistki dyrygenta Marthy Argerich i Orkiestry Mozartowskiej. Płytę zarejestrowano podczas publicznego koncertu na festiwalu muzycznym w Lucernie w marcu 2013 r. Recenzent zwraca uwagę, że wykonanie nie podąża za modą na interpretacje stylowe za wszelką cenę, jest symfoniczne w partii orkiestry i popisowe, ale pełne dobrego smaku w partii fortepianu. Podkreśla ekspresję każdego dźwięku, precyzję i swobodę muzykowania przed pełną salą, bez możliwości powtórzenia nieudanego fragmentu. Pyta, czy artyści przeczuwali, że to ich ostatni wspólny „łabędzi śpiew”. Płytę wydała firma Deutsche Grammophon, z którą współpracują Krystian Zimerman i Rafał Blechacz.
Kultura, media. Koncerty Mozarta
20 stycznia br. zmarł Claudio Abbado, jeden z najwspanialszych dyrygentów naszych czasów. Teraz dotarła do nas jego ostatnia płyta, zawierająca dwa koncerty fortepianowe Mozarta z udziałem ulubionej przezeń pianistki, Marthy Argerich oraz orkiestry mozartowskiej. Nagranie pochodzi z koncertu publicznego obojga artystów, jaki miał miejsce w marcu ub.r. na festiwalu muzycznym w Lucernie.
Dwa koncerty fortepianowe Mozarta
Płyta zawiera XXV Koncert C-dur oraz XX Koncert d-moll Wolfganga Amadeusza Mozarta – dzieła dojrzałe, należące do najpiękniejszych, jakie napisał ten genialny kompozytor. Wykonanie jest bardzo piękne, chociaż nie wpisuje się w nurt interpretacji stylowych za wszelką cenę. Jest symfoniczne w warstwie orkiestrowej i popisowe, ale z zachowaniem wszelkich proporcji dobrego smaku, w partii fortepianowej. Przede wszystkim każdy dźwięk tych dzieł nasycony jest ekspresją, nie ma nut tylko wygranych. Czuje się zachwyt wykonawców nad tą muzyką. Argerich z Abbado starają się nam powiedzieć: radujcie się razem z nami! Czyżby czuli, że jest to ich ostatni wspólny „łabędzi śpiew”?
Przeczytaj również: Rafał Blechacz z nagrodą Gilmore Artist Award
Nagranie z Lucerny
Słuchając interpretacji wspomnianych arcydzieł zdumiewa odbiorcę dokładność i precyzja wykonania, zarejestrowanego nie w pomieszczeniu studyjnym, gdzie nieudany fragment można powtórzyć, lecz w sali koncertowej pełnej publiczności. Zdumiewa też swoboda muzykowania i naturalność narracji. Z pewnością omawiana płyta będzie od teraz ozdobą każdej kolekcji najpiękniejszych nagrań muzycznych. Płytę opublikowała firma Deutsche Grammophon, z którą współpracują od lat Krystian Zimerman i Rafał Blechacz.
Stanisław Dybowski
ⓘ Informacja o publikacji
Recenzja Stanisława Dybowskiego pt. „Ostatnia płyta Abbado!” ukazał się pierwotnie w wydaniu papierowym tygodnika „Nasza Polska” nr 12 (959) z dnia 18 marca 2014 roku, s. 16. Reprint na portalu naszapolska.pl w ramach digitalizacji archiwum redakcji. Wszelkie prawa do oryginalnego tekstu zastrzeżone – Stanisław Dybowski / „Nasza Polska”. Zdjęcia: archiwum „Nasza Polska”, skan wydania nr 12 (959)/2014, s. 16.
