Zbigniew Żmigrodzki w felietonie „Wśród biadań i narzekań” z 8 listopada 2016 r. – pod koniec pierwszego roku rządów Zjednoczonej Prawicy – analizuje nienawistne oskarżenia i zarzuty, jakimi Platforma Obywatelska miota pod adresem obecnego rządu. Publicysta stawia proste pytanie: w 12 miesięcy nowy rząd nie może zrealizować wszystkich obietnic wyborczych, ale przynajmniej zainicjował kluczowe zmiany – 500+, obniżkę wieku emerytalnego, reformę oświatową. Żmigrodzki analizuje strategię PO opartą na pomocy Niemiec i sterowanej przez nie Unii Europejskiej, na Komitecie Obrony Demokracji i na organizacjach pozarządowych finansowanych z zagranicy. Publicysta wskazuje na styl polskiej opozycji parlamentarnej rok po przegranej wyborczej – „błyszczeć na zagranicznych salonach i tuczyć się bezkarnie kosztem społeczeństwa.
Przeczytaj artykuł o tym, Rozwój Plus Morawieckiego ma klub parlamentarny. Rozłam w PiS
Ale także nienawistnych oskarżeń i zarzutów, jakie miota pod adresem obecnego rządu partia, która przegrała wybory, a teraz chce go obalić przy pomocy Niemiec i sterowanej przez nie Unii Europejskiej.
Zapraszamy do przeczytania podobnego artykułu: Grzegorz Lorek wraca do PiS. Kim jest poseł z Piotrkowa?
W 12 miesięcy nowy rząd winien zrealizować wszystkie obietnice wyborcze! Ktoś, kto się tego domaga, albo rozum utracił, albo jest chory z wyjątkowo zajadłej nienawiści. Również niektórzy zwykli obywatele: liczyli, że będą na nich czekać wysoko płatne posady, wszystko stanieje, spadną lub znikną podatki. Trzeba przecież wziąć pod uwagę, że w tzw. państwie prawa procesy legislacyjne trwają nieskończenie długo, a cały polski aparat państwowy przetkany jest ludźmi poprzedniego systemu, którzy utrudniają, jak mogą, działania rządu PiS, co uprzednio starannie zaplanowała „Platforma”. Przykłady? Towarzysz Andrzej Rzepliński, dawny sekretarz wydziałowy w komitecie uczelnianym PZPR Uniwersytetu Warszawskiego. Przeszedł w odpowiednim czasie na stronę PO i teraz blokuje, jak może, rozwój dobrej zmiany. Osobiście mam pretensje do rządu tylko o dwie rzeczy: długie pozostawianie na stanowiskach ambasadorów – szkodników oraz tolerowanie sytuacji w mediach, gdzie „udokomuna” ma do dyspozycji dwie rozgałęzione stacje TV, szereg radiostacji i prawie całą prasę, a w TVP i PR dominują na wizji i fonii agresywne antyrządowe figury. Panowie i panie kierujący programami ulegają swoiście pojmowanemu mitowi „pluralizmu”, przez co w rozmowach i w debatach występuje kilka osób reprezentujących różne partie opozycyjnej lewicy, a tylko jedna „prawą stronę”. Nieszczęsny jej reprezentant z trudnością sobie radzi, mając przeciwko sobie grupę wyćwiczonych hejterów. Taka „aksamitna” taktyka nie zdaje egzaminu w obecnym położeniu Polski. Zażarta różowo-czerwona kamaryla nie ustępuje: Balcerowicz wysłał niejakiego Ryszarda Petru dawnemu układowi na pomoc; pojawił się i wyrósł na czołową potęgę niejaki Mateusz K. – utworzył ruch KOD, że to niby będzie „bronić demokracji”. Demokracji jest u nas aż za wiele – gdyby jej nie było, bezczelni awanturnicy trafiliby szybko za kratki. Ale im chodzi o to, aby za wszelką cenę wrócić do władzy: dalej Polskę niszczyć i wyprzedawać, błyszczeć na zagranicznych salonach i tuczyć się bezkarnie kosztem społeczeństwa.
Sprawdź także: Kim są maślarze i kim są harcerze
Zbigniew Żmigrodzki
