Powroty do Papieża Polaka. Kanonizacja Jana Pawła II oczami Aliny Czerniakowskiej

4 min. czytania

Redakcja

13 maja 2014 r.

Msza kanonizacyjna Jana Pawła II na Placu Świętego Piotra, 27 kwietnia 2014

4 min. czytania

Redakcja

13 maja 2014 r.

Kanonizacja Jana Pawła II 27 kwietnia 2014 roku, w ustanowioną przez niego Niedzielę Miłosierdzia, zgromadziła w Rzymie przywódców ponad stu państw i rzesze pielgrzymów z całego świata. Alina Czerniakowska, dokumentalistka i autorka filmów historycznych, pisze o tym, czym Jan Paweł II był dla jej pokolenia: od lektury „Miłości i odpowiedzialności” po słowa o tym, że nie da się zbudować królestwa na ziemi bez dziesięciu przykazań. Wspomina, jak światowe media przypominały jego homilie i Światowe Dni Młodzieży, i pyta, czego zabrakło w słowie wypowiedzianym podczas Mszy kanonizacyjnej. Przypomina walkę papieża ze złem, zniewoleniem i prymatem „mieć” nad „być”. To osobiste świadectwo i apel, by wracać do nauczania świętego Jana Pawła II.

Piszę pod wrażeniem dnia kanonizacji mojego papieża (myślę, że wszyscy mogliby tak powiedzieć o Janie Pawle II). Z radością i drżeniem serca myślałam o zbliżającym się dniu 27 kwietnia. Przecież Jan Paweł II to całe moje dorosłe życie, wszystkie najważniejsze myśli i drogowskazy. Jego słowa i osoba to przykład życia, koloryt i piękno.

Jan Paweł II w życiu mojego pokolenia

Z książek Karola Wojtyły uczyłam się, co znaczy „miłość i odpowiedzialność”, a potem z tekstów JP II rozszyfrowywałam podstawowe tajemnice trudnego, wymagającego życia, powtarzając za Nim, że „nie da się zbudować królestwa na ziemi bez 10 przykazań”. Jednocześnie znajdując tam radość, piękno – mimo trudu i drogi pod górę, prawdę – mimo zakłamanego wokół świata, dumę z bycia „synem narodu polskiego”, chociaż wszyscy „ważni” wolą nazywać siebie „obywatelami świata”. Przecież dopiero Jan Paweł II pokazał, jak być Polakiem, a jednocześnie znawcą i przyjacielem wszystkich narodów. „Ja syn polskiej ziemi, papież Polak, pragnę przygarnąć do serca wszystkie narody i ludy świata!” – wołał w 1979 r. ze wzgórza św. Wojciecha.

Teraz te słowa powracały w moich myślach, gdy patrzyłam na wielojęzyczne tłumy przybyłe do Rzymu w Niedzielę Miłosierdzia – święto ustanowione przez kanonizowanego papieża Polaka. Przywódcy ponad stu państw, koronowane głowy, przedstawiciele różnych religii i wyznań. Wystarczyło poczytać doniesienia różnych agencji informacyjnych na świecie – wszędzie wymieniany był Jan Paweł II, dziennikarze w wielu językach cytowali Jego homilie, słowa wypowiedziane podczas wizyt w najdalszych zakątkach globu! Pamiętali w swoich relacjach, że właśnie JP II był pomysłodawcą i bohaterem Światowych Dni Młodzieży w różnych częściach świata, na skalę dotąd niespotykaną. Papieżowi Polakowi udało się zgromadzić miliony młodych, wychowanych w komforcie materialnym, poruszyć ich serca, nauczyć słuchać – reagowali na każde zdanie papieża – przekonać, że „tylko Jezus jest Drogą, Prawdą i Życiem”. O tym wszystkim pamiętali w swoich przekazach w dniu kanonizacji dziennikarze zarówno z krajów europejskich, oddalających się od Boga i kościoła, jak i z Ameryki Południowej czy Japonii. Przeglądałam wiele światowych doniesień prasowych i telewizyjnych, znowu byłam dumna i wzruszona, jak za pontyfikatu JP II. Szkoda, że zabrakło tych najważniejszych przesłań w homilii czy raczej słowie wypowiedzianym przez obecnego papieża Franciszka na Mszy kanonizacyjnej. Młodzi ludzie mówili, że byli rozczarowani i nie jest to jakiś kompleks Polaków. Podobnie komentowali Francuzi, Hiszpanie, którzy, jak mówili, przyjechali do Rzymu „dla JP II”.

Czego zabrakło w dniu kanonizacji

Nawet przy „zwykłych” świeckich odznaczeniach czy nominacjach mówi się krótkie życiorysy, dokonania wyróżnionych. Przypomnienie osoby Jana Pawła II, Jego skuteczną walkę ze złem, ze zniewoleniem i znieprawieniem, z prymatem „mieć” nad „być”, chociaż krótkie zacytowanie tych myśli jest dzisiaj bardzo potrzebne. Może chociaż na moment wielcy tego świata zamyśliliby się, powrócili do „Wielkiego Papieża, jakiego dotąd jeszcze nie było”. Wśród komentarzy dziennikarskich padło też takie zdanie, nad którym warto się zastanowić: „Wtedy udało się pokonać komunizm, bo świat miał Jana Pawła II, Ronalda Regana i Margaret Thatcher”.

Alina Czerniakowska

Przeczytaj również: Spragnieni świętości. Kanonizacja Jana Pawła II

 


ⓘ Informacja o publikacji
Artykuł Aliny Czerniakowskiej pt. „Powroty do Papieża Polaka” ukazał się pierwotnie w wydaniu papierowym tygodnika „Nasza Polska” nr 20 (967) z dnia 13 maja 2014 roku, s. 14. Reprint na portalu naszapolska.pl w ramach digitalizacji archiwum redakcji. Wszelkie prawa do oryginalnego tekstu zastrzeżone – Alina Czerniakowska / „Nasza Polska”. Zdjęcie: archiwum „Nasza Polska”, skan wydania nr 20 (967)/2014, s. 14.

Napisane przez

Cykl

Tagi

Udostępnij
Najnowsze

Leon XIV do Polaków: pokój nie buduje się na przemocy. Słowa papieża w cieniu sporu o TK

Czy Halloween to grzech? Ksiądz odpowiada rodzicom bez straszenia piekłem

Ks. Mateusz Szerszeń: śmierć to dopiero początek. „Można płakać i jednocześnie ufać”

Papież Leon XIV w Polsce. Kiedy możemy spodziewać się wizyty?

Papież Leon XIV zadzwonił do Zełenskiego. Rozmawiali o dramacie mieszkańców Ołeszek

Dzień Dziecka Utraconego – gdy brakuje słów, a ból staje się codziennością

Papież Leon XIV ma raka płuca. Watykan potwierdził diagnozę po operacji w Gemelli

Jacek Pulikowski: czym jest rodzina i co ją niszczy. Przez 40 lat nie spotkał pary bliskiej rozwodu, która codziennie się modli

Inne kategorie

Czytaj także