Odnieśmy nasze rozważania do wolności: myśli, słowa, uczynków. Podstawą owych
określeń jest godność człowieka. Zarówno w kontekście osobistym i społecznym.
Myśl – człowiek myśli bez przerwy. To konstrukcja naszego mózgu.
Zwierzęta można wytresować, człowieka też. Ale różnicą jest właśnie myślenie.
Inaczej kształtują się myśli w sytuacji zagrożenia (panika), inaczej w stanie
unormowanego stanu psychicznego. Jednak adekwatne myślenie do sytuacji tzn.
kojarzenie faktów, wyciąganie właściwych wniosków, ocen jest atrybutem
myślącego człowieka. Wolność myślenia odnosi się również do nie przyjmowania i
akceptowania zła. Bierna postawa – jest akceptacją –chociażby w myślach. Myśląc
– oceniamy, przewidujemy, widzimy „coś” w wyobraźni. Człowiek posiada naturalny
zmysł moralny – wypływający z godności.
Używając sformułowania, iż ktoś posiada „moralny kręgosłup” odnosimy to do
człowieka prawego, prawdomównego, posiadającego twarde zasady etyczne. Dziś mamy
wolność myśli i myślenia. Znów postawmy pytanie – czy oby na pewno?. Odpowiedzi
są dwie. TAK – mamy wolność myśli i myślenia. Przecież nasza świadomość jest
naszą niezbywalną cechą. Nikt i nic nie może narzucić naszej świadomości – jak,
co i kiedy mamy myśleć. Żaden postępowy budowniczy lewackiego świata, żaden
utytułowany zwolennik LGBT nie może uzurpować sobie do tego prawa. A jednak
odpowiedzią jest również NIE – sami świadomie lub nie odpychamy inne swoje myśli
niż ogólnie przyjęte standardy. Boimy się prawdy myśleniowej, którą wykreowywuje
świadomość. Tłumimy je. Stop klatka. Nie mogę myśleć inaczej niż ….. Sami
pozbawiliśmy się wolności.
Czy myślenie jest dobrodziejstwem czy przekleństwem?. Jednym i drugim. Wiemy, że
nic co ludzkie nie jest doskonałe. Wolność ma przejawiać się właśnie w wyborze
„moich” myśli. Tych pozytywnych, tych, które są w zgodzie z moim sumieniem.
Gdyby nie urodziła się najpierw myśl – nie było by wynalazków, myśli
technologicznych itp. (np. Internetu, anten satelitarnych). Nasze myśli
przekładamy na słowa. Myśl – rdzeń naszego „ja” przekuwamy w czyn – wypowiadamy
słowa. Tu jest klucz do postrzegania siebie w otoczeniu i postrzegania nas przez
to otoczenie. „Języki giętki…, co pomyśli głowa (…)”. Czy tutaj też istnieje
wolność słowa?. Zasadniczo tak. Ale o jakiej wolności mówimy?. O swobodzie
wypowiadania się? A gdzie jest odpowiedzialność za słowa?.
Myśli przekładane na słowa utożsamiają się z prawdą. To fakt. Dlatego
odpowiedzialność za swoje słowa jest tak istotna i nie podważalna. Słowa mogą
być nagrodą ale i zabić. Powinniśmy słowa szanować i wypowiadać je z pietyzmem –
to jest właśnie wolność słowa. Mamy włączać bezpieczniki godności człowieka, tak
by wypowiadane słowo nie ujmowało naszego jestestwa. W dzisiejszym świecie słów-
człowiek stał się niewolnikiem. Pycha z którą spotykamy się w codziennych
serwisach informacyjnych (nie wszystkie!)– jest przekładaniem słów na język
nienawiści, zawłaszczaniem naszej tożsamości, pozbawianiem nas własnego rdzenia
myśleniowego. Natłok informacji ma na celu wyeliminowanie i pozbawienie
człowieka czasu na rzetelne przeanalizowanie otrzymanych danych. Brak czasu na
analitykę. Syntetyka wystarczy. Usłyszane- zakodowane-przyjęte do wiadomości. W
czasie wolności słowa– nikt nie będzie dociekał, czy usłyszane słowo jest prawdą
czy fałszem. Dlatego patrzmy i słuchajmy, co i kto coś mówi. Jakie ma intencje
(zrodzone myśli) i jaki ma to przynieść efekt. Lewaccy uzurpatorzy prawa do
„mówienia prawdy” – kim oni są?. W czyim interesie wypowiadane słowa mają stać
się zaczynem dla naszego myślenia. Monopol informacyjny nie bierze się z
niczego. Zawsze ma swój cel. Szuka gruntu – podbudowy. Gdy go znajdzie – staje
się śmielszy w poczynaniach, osiąga cel, wywołuje społeczne odczucia, aż staje
się przejawem normalności. Fałsz staje się prawdą – a my pozostajemy zniewoleni
(zakładnikami). Pozwoliliśmy na nicość moralną i manipulowanie sobą. Nie
dostrzegliśmy, że przekroczono granice chorej wyobraźni. Szukamy wolności –
czego? – myślenia, słów – wówczas, gdy przychodzi godzina prawdy. Robimy bilans
– nasze myśli, słowa a narzucone z zewnątrz z premedytacją poglądy (też myśli i
słowa).
Nierozerwalną częścią układu: myśli- słowa-uczynki jest czyn. Jeżeli wartością
samej w sobie jest godność człowieka – czyny mają odzwierciedlać jej wartość.
Odruch czy przemyślane działanie?. Wykonywanie codziennych swoich obowiązków –
co je cechuje?. Chaos, pośpiech, bylejakość?. Po części – tak. I o to chodzi
możnym tego świata. Mamy być przewidywalni w czynach. Wyzuci myślenia – łatwo
sterowalni. Dnia 2 maja 2017 roku Pani Premier Beata Szydło powiedziała „jestem
dumna, że jestem Polką” jak znamienne są te słowa. Dumny Polak. Myśli
przekuwajmy w słowa a słowa w czyny. Dzień flagi jest powodem do dumy, więc nie
wstydźmy się czynu i wywieśmy za rok naszą narodową biało-czerwoną flagę. Czyny
mają świadczyć o naszej religii, dumie, odwadze, roztropności i patriotyzmie.
Bóg – Honor -Ojczyzna.
Zapraszamy do przeczytania podobnego artykułu: Cytaty księdza Jerzego Popiełuszki – najważniejsze słowa błogosławionego męczennika
Nie ma recepty na „dobre” czyny. Od ich wyboru i oceny mamy myślenie. Jedno jest
pewne, dziś róbmy tak, by jutro się za to nie wstydzić. Wolność czynu – nie
dajmy zawłaszczyć naszej przestrzeni życiowej, tym którzy mając pokrzywione
morale, partykularne interesy (współczesna targowica) i brudne słownictwo i
narzucają nam system wartości. Nie zachwycajmy się doczesnym bogactwem świata
„tu i teraz”. To tylko świecidełka. Ubogacajmy świat swoją osobą z poczuciem
dobra – w każdym znaczeniu. Człowiekiem się jest a nie bywa.
Róbmy swoje ze sztandarem Boga!. Nie krępujmy się powiedzieć NIE – a to daje nam
wolność. I tak przyjdzie czas kiedy trzeba będzie zrobić bilans życia.
Danuta Kos
