Nie żyje Tomasz Fogiel. Aktor „Lalki” i „Chłopów” miał 73 lata

7 min. czytania

Adrian Kłos

15 października 2026 r.

Portret Tomasza Fogla obok świecy z czarną wstążką żałobną

7 min. czytania

Adrian Kłos

15 października 2026 r.

Tomasz Fogiel, aktor i śpiewak-solista Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, zmarł 15 października 2026 r. w wieku 73 lat. Z gdyńską sceną związał ponad cztery dekady, a widzowie Teatru Telewizji zapamiętali go jako doktora Szumana w „Lalce” i Ślepca w „Chłopach”. Informację o śmierci przekazał teatr, w którym Fogiel był solistą od 1985 roku. Aktor pochodził z rodziny filmowej: jego ojcem był Aleksander Fogiel, odtwórca Maćka z Bogdańca w „Krzyżakach” Aleksandra Forda.

Tomasz Fogiel nie żyje. Teatr Muzyczny w Gdyni pożegnał nestora zespołu

Komunikat gdyńskiego teatru ukazał się w czwartek 15 października 2026 r. Fogiel miał 73 lata, a solistą gdyńskiego Teatru Muzycznego był od 1985 roku, czyli przez ponad czterdzieści lat. Teatr nazwał go nestorem, aktorem, pedagogiem i dobrym duchem kulis.

Odszedł Nestor, wielki aktor, człowiek teatru, pedagog, przyjaciel, dobry duch teatralnych kulis Pan Tomasz Fogiel.

Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, komunikat o śmierci aktora z 15 października 2026 r.

Dla młodszych aktorów był punktem odniesienia w sprawach warsztatu, bo pamiętał inscenizacje, których nikt poza nim już nie pamiętał.

Z Poznania przez Łódź do Gdyni. Cztery dekady w jednym teatrze

Tomasz Fogiel urodził się 1 stycznia 1953 r. w Poznaniu, wychowywał się w Szczecinie, a potem w Łodzi, gdzie ukończył szkołę podstawową i liceum. Dyplom magistra sztuki na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera odebrał w 1975 roku.

Zawodową drogę zaczął w Teatrze Nowym w Łodzi, gdzie grał od 1975 do 1980 roku, między innymi Damisa w „Tartufe, czyli Obłudniku”, Hajduka Cześnika w „Zemście” i Przewodnika w „Vatzlavie”. Potem przeniósł się na Pomorze, do Teatru Wybrzeże w Gdańsku, i od 1980 roku mieszkał już w Gdyni. W 1985 roku wszedł do zespołu Teatru Muzycznego jako śpiewak-solista i został tam do końca kariery, przyjmując z czasem także role w Teatrze Rozrywki w Chorzowie i w Teatrze Muzycznym w Łodzi.

Pierwszą nagrodę zawodową dostał jeszcze jako młody aktor: było to wyróżnienie SPATiF-u na XIX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Małego w „Drugim daniu” Sławomira Mrożka. Z okazji jubileuszu 50-lecia Teatru Muzycznego otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Pomorskiego. W listopadzie 2010 roku teatr urządził mu osobny wieczór z okazji 25 lat pracy w Gdyni i 35 lat pracy artystycznej; laudacje wygłosili wtedy marszałek Mieczysław Struk i prezydent Gdyni Wojciech Szczurek, a publiczność wstała z miejsc.

„Skrzypek na dachu”, „Lalka”, „Chłopi”. Role Tomasza Fogla

W „Skrzypku na dachu” w reżyserii Jerzego Gruzy grał Motela Kamzoila, a później karczmarza Mordkę. Ten jeden spektakl zagrał około pięciuset razy, co w teatrze muzycznym oznacza kilkanaście lat obecności w jednym tytule. W „Jesus Christ Superstar” wychodził na scenę jako Herod i jako Piotr.

Z Wojciechem Kościelniakiem zrobił trzy przedstawienia, które do dziś wracają w rozmowach o gdyńskiej scenie: „Lalkę” z 2010 roku, gdzie grał Starego Mincla i doktora Szumana, „Chłopów” z 2013 roku z rolą Ślepca i „Złego” z 2015 roku jako Józefa Siupkę. Oba pierwsze tytuły trafiły potem do Teatru Telewizji i właśnie z tych rejestracji zna go najszersza publiczność. W repertuarze miał też Tatę Misia w „Shreku”, Sznapsa w „Piotrusiu Panie”, Króla Miraża w „Przygodach Sindbada Żeglarza”, Francisa w „Klatce wariatek” i Paula w „Kiss me, Kate”.

Przed kamerą pojawiał się od dziecka. Jako trzynastolatek zagrał Celestyna w serialu „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa”, w którym wystąpił również jego ojciec. Jego filmografia liczy blisko trzydzieści pozycji: Osełka w „Znaku orła”, sekretarza mecenasa w „Życiu na gorąco”, Jana Morwicza w telewizyjnych „Wilkach w nocy” z 1983 roku, Malinowskiego w „Radiu romans”, a także epizody w „Daleko od szosy”, „Tajemnicy Enigmy”, „Lokatorach” i „Sąsiadach”.

Pan Tomasz zajmował się także kolejną swoją pasją, czyli dubbingiem. W latach 1975-1980 Fogiel pracował w Studiu Opracowań Filmów w Łodzi, gdzie dubbingował między innymi „Małą syrenę”, „Przeciw Kingowi” i „Dopóki bije zegar”, a po latach dołożył do tego polską wersję „Blue Jasmine”, a w 2017 roku jako lektor użyczył głosu Zdzisławowi Beksińskiemu w dokumencie „Beksińscy. Album wideofoniczny”.

Rodzina Tomasza Fogla. Ojciec aktor, matka solistka baletu

Nazwisko Fogiel pojawiało się w czołówkach polskich filmów długo przed jego debiutem. Ojcem aktora był Aleksander Fogiel, który żył od 1910 do 1996 roku i zagrał w ponad trzystu produkcjach. Najbardziej zapamiętano go w dwóch rolach: jako Maćka z Bogdańca, stryja Zbyszka, w „Krzyżakach” Aleksandra Forda i jako sołtysa w „Samych swoich”. Matka, Lucyna, była solistką baletu Operetki Szczecińskiej, a potem Teatru Wielkiego w Łodzi. Kuzynem Aleksandra był Mieczysław Fogg, a Tomasz Fogiel wiązał z tą właśnie częścią rodziny swoje warunki wokalne, które pozwoliły mu pracować na scenie muzycznej, a nie dramatycznej.

Aleksander Fogiel w zbroi rycerskiej z mieczem i tarczą z herbem Tępa Podkowa, kadr z Krzyżaków
Aleksander Fogiel, ojciec Tomasza Fogla, jako Maćko z Bogdańca w „Krzyżakach” Aleksandra Forda, 1960. Kadr czarno-biały pokolorowany cyfrowo. fot. materiały prasowe / archiwum

Dom był teatralny w najbardziej dosłownym sensie. Jako mały chłopiec spędzał wieczory za kulisami, a na scenie stanął pierwszy raz około trzeciego roku życia, kiedy wszedł w finale „Krainy uśmiechu”. Prawdziwy debiut zaliczył jako siedmiolatek w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, a w 1965 roku zagrał Dudzia w „Kolumbach rocznik 20” w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Wspólne zdjęcia z ojcem na planie wspominał jako jedno z najmocniejszych przeżyć w zawodzie.

Fogiel miał dzieci, ale nikt z młodszego pokolenia nie poszedł w jego ślady i rodzinna linia aktorska skończyła się na nim. Sam w rozmowach wracał do pomysłu, żeby spisać historię całego klanu Foglów w jednej książce.

Czym jest Studium Wokalno-Aktorskie im. Danuty Baduszkowej w Gdyni

Państwowe Policealne Studium Wokalno-Aktorskie im. Danuty Baduszkowej w Gdyni to szkoła artystyczna działająca przy Teatrze Muzycznym, która kształci aktorów scen muzycznych i jest najstarszą tego typu placówką w Polsce. Nauka trwa siedem semestrów, a dyplom daje tytuł aktora scen muzycznych. Tomasz Fogiel wykładał tam przez wiele lat interpretację wiersza i przygotowanie scen aktorskich.

Szkoła powstała 4 października 1966 roku z inicjatywy Danuty Baduszkowej, kierowniczki artystycznej gdyńskiego teatru. Baduszkowa nie doczekała się zgody władz na otwarcie placówki, więc ogłosiła nabór bez formalnego pozwolenia i przez pierwsze lata Studium działało nielegalnie. Słuchacze mieli etaty w teatrze, a zajęcia odbywały się przed próbami, po próbach i w weekendy. Imię Baduszkowej szkoła nosi od 1986 roku, a obecną nazwę od reorganizacji w 1991 roku.

Program obejmuje śpiew, emisję głosu, zasady muzyki, solfeż, technikę mowy, grę aktorską, wiersz i prozę, taniec, szermierkę oraz historię teatru i dramatu. Ta ostatnia pozycja wyjaśnia, dlaczego Fogiel organizował dla słuchaczy obozy szermiercze: walka sceniczna jest w tej szkole przedmiotem, nie dodatkiem. Jak podaje placówka w historii gdyńskiego studium, dyplom odebrało tam dotąd 490 słuchaczy, a niemal cały zespół Teatru Muzycznego w Gdyni składa się z jego absolwentów.

Najczęstsze pytania

Ile lat miał Tomasz Fogiel?

Aktor zmarł w wieku 73 lat. Urodził się 1 stycznia 1953 roku w Poznaniu, a informację o jego śmierci Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni przekazał 15 października 2026 roku. Solistą gdyńskiego Teatru Muzycznego był od 1985 roku, a wcześniej grał w Teatrze Nowym w Łodzi i w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku.

Z czego był znany Tomasz Fogiel?

Najszerszą publiczność zdobył rolami w dwóch adaptacjach Wojciecha Kościelniaka pokazanych w Teatrze Telewizji: jako doktor Szuman w „Lalce” z 2010 roku i jako Ślepiec w „Chłopach” z 2013 roku. W Teatrze Muzycznym w Gdyni grał też Motela Kamzoila i Mordkę w „Skrzypku na dachu” oraz Heroda i Piotra w „Jesus Christ Superstar”.

Czyim synem był Tomasz Fogiel?

Jego ojcem był Aleksander Fogiel, aktor o dorobku przekraczającym trzysta produkcji, pamiętany przede wszystkim jako Maciek z Bogdańca w „Krzyżakach” i sołtys w „Samych swoich”. Matka, Lucyna, tańczyła jako solistka baletu w Operetce Szczecińskiej i w Teatrze Wielkim w Łodzi. Kuzynem ojca był Mieczysław Fogg, jeden z najpopularniejszych polskich wokalistów XX wieku, i właśnie z tą częścią rodziny aktor wiązał swoje warunki głosowe.

Czy Tomasz Fogiel miał dzieci?

Aktor miał dzieci, ale nikt z nich nie wybrał zawodu aktorskiego i rodzinna linia teatralna skończyła się na nim. Sam mówił o planie napisania monografii klanu Foglów, czyli spisania historii rodziny, w której obok niego i ojca znalazło się miejsce dla matki tancerki i dla spokrewnionego z nimi Mieczysława Fogga.

Źródła: Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, Państwowe Policealne Studium Wokalno-Aktorskie im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, Encyklopedia Teatru Polskiego, FilmPolski.pl, Życie na Gorąco, Gazeta Świętojańska, RMF FM. Opracowanie: Nasza Polska.

Napisane przez

Cykl

Tagi

Udostępnij
Najnowsze

Literacki Nobel 2026 dla Anne Carson – czym Kanadyjka uwiodła Akademię Szwedzką?

„Resortowe dziecko”, „obrzydliwy typ” – Cejrowski uderza w Wojewódzkiego i rozlicza go z przeszłości ojca

Sławomir Zapała z miłości do Warszawy nagrał „Syrenkę” z Powstańcami. Szczery wywiad udzielony Naszej Polsce o Kajrze, synu Kordianie, ojcostwie i rodzinie

Nie żyje Arleta Żynel. „Matka białostockiej kuchni” miała 72 lata

Nie żyje Mariusz Komenda. Półfinalista MasterChefa miał 44 lata

Syn Andrzeja Seweryna nie mówi po polsku. „To moja wina”

Marta Nawrocka i Omenaa Mensah „uśmiercone” – Rafał Brzoska apeluje do prezydenta

Nie żyje Przemysław Branny. Aktor Teatru Bagatela miał 55 lat

Inne kategorie

Czytaj także