Modlitwy świętego Ignacego Loyoli należą do najpiękniejszych i najczęściej odmawianych tekstów duchowości chrześcijańskiej. Wyrastają z jego osobistego doświadczenia nawrócenia oraz z Ćwiczeń duchownych – dlatego uczą nie tyle „mówienia do Boga”, ile oddania Mu całego życia i szukania Jego woli. Poniżej znajdziesz najważniejsze z nich w pełnym brzmieniu: „Duszo Chrystusowa” (Anima Christi), „Zabierz, Panie” (modlitwa oddania, tzw. Suscipe), Modlitwę o wielkoduszność, modlitwę o rozeznanie woli Bożej, krótki akt strzelisty oraz ignacjański rachunek sumienia (examen). Dołączamy objaśnienie ich znaczenia, układ nowenny oraz wskazówki, jak i kiedy się nimi modlić.
Duszo Chrystusowa (Anima Christi)
To ulubiona modlitwa św. Ignacego, którą umieścił na początku swoich Ćwiczeń duchownych i polecał odmawiać podczas rozmyślania oraz po Komunii świętej. „Duszo Chrystusowa” (łac. Anima Christi) to prośba o zjednoczenie z Chrystusem i o Jego opiekę aż do godziny śmierci:
Ciało Chrystusowe, zbaw mnie.
Krwi Chrystusowa, napój mnie.
Wodo z boku Chrystusowego, obmyj mnie.
Męko Chrystusowa, pokrzep mnie.
O dobry Jezu, wysłuchaj mnie.
W ranach swoich ukryj mnie.
Nie dopuść mi oddalić się od Ciebie.
Od złego ducha broń mnie.
W godzinę śmierci wezwij mnie.
I każ mi przyjść do siebie,
abym ze świętymi Twymi chwalił Cię
na wieki wieków. Amen.
Modlitwa ta ma wielowiekową tradycję i była znana jeszcze przed św. Ignacym, jednak to on rozsławił ją w całym Kościele. W wielu wspólnotach odmawia się ją także w oryginalnej wersji łacińskiej, która zaczyna się od słów „Anima Christi, sanctifica me; Corpus Christi, salva me…”.
Modlitwa oddania „Zabierz, Panie” (Suscipe)
To słynna modlitwa całkowitego zawierzenia, którą św. Ignacy umieścił na końcu Ćwiczeń duchownych, w „Kontemplacji ku uzyskaniu miłości”. Jest odpowiedzią człowieka na doświadczenie Bożej dobroci – oddaniem Bogu wszystkiego, czym jesteśmy i co posiadamy:

Modlitwa o wielkoduszność
Ta krótka, mocna modlitwa streszcza ignacjańskiego ducha hojnej służby Bogu bez liczenia na nagrodę:
Modlitwa o rozeznanie i pełnienie woli Bożej
Sercem duchowości ignacjańskiej jest szukanie woli Bożej. W chwili ważnej decyzji można prosić o światło słowami:
Krótka modlitwa i akt strzelisty
W ciągu dnia można powtarzać krótkie wezwanie w duchu dewizy św. Ignacego – „na większą chwałę Bożą”:
Ignacjański rachunek sumienia (examen) na koniec dnia
Jedną z najcenniejszych modlitw pozostawionych przez św. Ignacego jest codzienny examen – krótki, kilkuminutowy przegląd dnia w obecności Boga. Święty uważał go za tak ważny, że polecał odprawiać go nawet wtedy, gdy zabrakłoby czasu na inne modlitwy. Odmawia się go zwykle wieczorem, w pięciu prostych krokach:
1. Dziękczynienie – podziękuj Bogu za dobro otrzymane w ciągu dnia.
2. Prośba o światło – poproś Ducha Świętego, byś spojrzał na swój dzień Bożymi oczami.
3. Przegląd dnia – przypomnij sobie wydarzenia i poruszenia serca; zauważ, gdzie działał Bóg, a gdzie się od Niego oddaliłeś.
4. Żal i przebaczenie – przeproś za upadki i przyjmij Boże miłosierdzie.
5. Postanowienie – z ufnością zawierz Bogu nadchodzący dzień.
Modlitwę tę można zakończyć aktem: „Zabierz, Panie, i przyjmij…” albo słowami „Duszo Chrystusowa”.
Nowenna do świętego Ignacego Loyoli
Nowenna do św. Ignacego to modlitwa odmawiana przez dziewięć kolejnych dni – najczęściej od 22 do 30 lipca, tak by zakończyć ją w wigilię wspomnienia 31 lipca. Każdego dnia można odmówić Litanię do świętego Ignacego, jedną z powyższych modlitw (np. „Zabierz, Panie” lub „Duszo Chrystusowa”), krótkie rozważanie z życia Patrona oraz własną intencję, a na końcu Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu. Nowennę szczególnie chętnie odprawiają osoby przygotowujące się do rekolekcji oraz matki oczekujące potomstwa.
Znaczenie modlitw świętego Ignacego
Modlitwy Ignacego nie są przypadkowym zbiorem – wyrastają z jego duchowego doświadczenia i Ćwiczeń duchownych. „Duszo Chrystusowa” to modlitwa zjednoczenia z cierpiącym i zmartwychwstałym Chrystusem; prosimy w niej, by każda cząstka męki Pana – Jego Ciało, Krew, rany – stała się dla nas źródłem uświęcenia i obrony w godzinie śmierci. „Zabierz, Panie” to szczyt ignacjańskiej drogi: człowiek, który przeszedł Ćwiczenia i doświadczył Bożej miłości, odpowiada na nią całkowitym oddaniem wolności, pamięci, rozumu i woli. Modlitwa o wielkoduszność i modlitwa o rozeznanie uczą postawy „magis” – pragnienia tego, co większe na chwałę Bożą – oraz wewnętrznej wolności wobec rzeczy stworzonych. Wreszcie codzienny examen sprawia, że modlitwa przenika całe życie, a nie tylko chwile spędzone w kaplicy.
Jak i kiedy modlić się modlitwami św. Ignacego
Modlitwy te można odmawiać w dowolnym momencie, ale szczególnie:
– w rekolekcjach i podczas Ćwiczeń duchownych, gdzie „Duszo Chrystusowa” i „Zabierz, Panie” są modlitwami kluczowymi,
– w jego wspomnienie 31 lipca oraz w nowennie (22–30 lipca) poprzedzającej tę datę,
– w codziennym rachunku sumienia (examenie), zwłaszcza wieczorem,
– w chwilach ważnych decyzji, gdy szukamy woli Bożej,
– zawsze, gdy pragniemy oddać Bogu swoją wolność.
Najlepiej odmawiać je powoli, zatrzymując się nad poszczególnymi wezwaniami – zgodnie z zasadą św. Ignacego, że duszę nasyca nie ilość słów, lecz „wewnętrzne odczuwanie i smakowanie rzeczy”. Dobrze jest po każdej modlitwie chwilę pomilczeć i pozwolić, by słowa „opadły” do serca.
Litania i życiorys świętego Ignacego
Uroczystą formą modlitwy jest litania złożona z wezwań do Patrona – jej pełny tekst znajdziesz tutaj: litania do świętego Ignacego Loyoli. Jego życiorys, nawrócenie i dzieło opisaliśmy osobno: święty Ignacy Loyola.
Najczęstsze pytania
Jaka jest najsłynniejsza modlitwa świętego Ignacego Loyoli?
Najbardziej znane są „Duszo Chrystusowa” (Anima Christi) oraz modlitwa oddania „Zabierz, Panie” (Suscipe) – obie związane z Ćwiczeniami duchownymi.
Czym jest modlitwa „Duszo Chrystusowa”?
To modlitwa do Chrystusa o uświęcenie i opiekę aż do godziny śmierci, którą św. Ignacy umieścił w Ćwiczeniach duchownych; bywa odmawiana m.in. po Komunii świętej.
Czym jest ignacjański rachunek sumienia (examen)?
To krótka, codzienna modlitwa przeglądu dnia w pięciu krokach: dziękczynienie, prośba o światło, przegląd dnia, żal i przebaczenie oraz postanowienie na jutro.
Kiedy odmawiać modlitwy św. Ignacego?
W dowolnym czasie, a zwłaszcza podczas rekolekcji, w codziennym rachunku sumienia, w chwilach ważnych decyzji oraz w jego wspomnienie 31 lipca i w nowennie (22–30 lipca).
Źródła
Teksty modlitw według tradycji ignacjańskiej i Ćwiczeń duchownych św. Ignacego Loyoli oraz polskich modlitewników katolickich.



