Marcin Czermiński (ur. 1860, zm. 1931) — polski jezuita, misjonarz, etnograf, hagiograf i publicysta, jeden z pionierów polskiej misjologii. Był płodnym autorem i niestrudzonym podróżnikiem. Odbył liczne wyprawy po Bałkanach i basenie Morza Śródziemnego — m.in. po Turcji, Czarnogórze, Dalmacji, Grecji, Krecie i Albanii — z których pozostawił barwne relacje i dzienniki podróżnicze. Jego opisy Albanii, kraju wówczas w Polsce niemal nieznanego, przybliżały polskiemu czytelnikowi tamtejszą kulturę, obyczaje oraz trudną sytuację chrześcijan pod panowaniem tureckim; część jego pism przetłumaczono na język albański. Czermiński był także redaktorem pism religijnych (m.in. „Missyj Katolickich”) oraz autorem żywotów świętych i relacji z misji katolickich na całym świecie. Popularyzował w Polsce wiedzę o odległych krajach i ludach w czasach, gdy taka wiedza była rzadkością. W dziejach polsko-albańskich zajmuje miejsce szczególne: należy do najwcześniejszych polskich autorów, którzy pisali o Albanii z autopsji, na długo zanim pojawiła się tam jakakolwiek zorganizowana polska społeczność. Dla Polonii z Albanii jest symbolicznym „pierwszym śladem” — świadkiem, że polskie zainteresowanie tym bałkańskim krajem sięga przełomu XIX i XX wieku.