Policja w swojej notatce pisała wprost o „kradzieży”, a sam poseł do dziś przekonuje, że była to „zwykła nieuwaga”. Po ponad roku od głośnej wpadki w krakowskim sklepie IKEA ujawniono dokumenty, o które media musiały walczyć w sądzie. Konrad Berkowicz w IKEA nie skasował towaru za prawie 395 zł, a mandat, który przyjął, opisuje jego czyn jako kradzież.
Notatka policji. „Dokonał kradzieży”
Do opisywanego zdarzenia doszło 27 października 2025 r. w sklepie IKEA przy ul. Josepha Conrada w Krakowie. Policja początkowo nie chciała udostępnić notatki służbowej ani mandatu, jaki wystawiono posłowi Konfederacji. Portal Gazeta.pl otrzymał dokumenty dopiero po wyroku sądu administracyjnego. Teraz wiadomo, co dokładnie zapisał funkcjonariusz.
O godz. 11:10 z polecenia dyspozytora KMP Kraków udałem się na ul. Josepha Conrada 66, gdzie wg zgłoszenia z terenu wielkopowierzchniowego sklepu IKEA niżej wymieniona osoba dokonała kradzieży mienia.
notatka urzędowa policji z 27 października 2025 r.
Według notatki Berkowicz ok. 10:50 „dokonał kradzieży artykułów przemysłowych”. Jak zapisano, „nie skasował części artykułów w kasie samoobsługowej”. Wartość towaru wyniosła dokładnie 394,95 zł. Z dokumentu wynika też, że produkty nie zostały uszkodzone i wróciły do sprzedaży. Policjanci nie musieli również stosować środków przymusu bezpośredniego, a posła wylegitymowano na podstawie dowodu osobistego. Do notatki dołączono mandat z podpisem Berkowicza. W nim także napisano, że ukarany „dokonał kradzieży na kwotę 394,95 zł”.
Co znalazło się w koszyku posła?
Według TVN24 wśród produktów, które nie zostały zeskanowane, miały się znajdować m.in. patelnia z pokrywą, serwis obiadowy z 18 talerzami, dwa opakowania torebek strunowych, fartuch kuchenny, dwa kable USB i dwa obciążniki USB. Policja ukarała posła mandatem w wysokości 500 zł, który ten od razu przyjął. Berkowicz nie pokazał jednak publicznie paragonu, z którego wynikałoby, ile produktów ostatecznie nabił na kasie. IKEA nie zgodziła się natomiast na udostępnienie nagrania z monitoringu, powołując się na ochronę danych osobowych klientów.
Berkowicz: „Zwykła nieuwaga”
Sam poseł już w dniu zdarzenia tłumaczył się na X, że nie chciał niczego kraść. Przekonywał, że robił w pośpiechu zakupy i miał słuchawki.
Robiłem dziś w dużym pośpiechu spore zakupy w IKEA, słuchając czegoś na słuchawkach. Kasowałem wszystko, ale okazało się, że nie wszystko się nabiło. Zwykła nieuwaga. Patelnia i talerze. Głupi błąd, za który przeprosiłem i przyjąłem mandat. Nie zasłaniałem się immunitetem jak…
— Konrad Berkowicz (@KonradBerkowicz) October 27, 2025
Kasowałem wszystko, ale okazało się, że nie wszystko się nabiło. Zwykła nieuwaga. Patelnia i talerze. Głupi błąd, za który przeprosiłem i przyjąłem mandat. Nie zasłaniałem się immunitetem jak Mejza czy Sterczewski.
Konrad Berkowicz, poseł Konfederacji
W obronie partyjnego kolegi stanął wtedy Sławomir Mentzen. Przekonywał, że robienie z „oczywistej pomyłki” próby kradzieży jest głupie, i podkreślał, że Berkowicz od razu zapłacił mandat i nie zasłaniał się przy tym immunitetem.
Konrad Berkowicz robił duże zakupy w IKEA. Kasował zakupy w kasie samoobsługowej, będąc w słuchawkach. Z wielu towarów mniejsza część mu się nie nabiła, czego nie usłyszał z powodu słuchawek. Od razu zapłacił mandat, nie zasłaniał się immunitetem.
Robienie z tej oczywistej…
— Sławomir Mentzen (@SlawomirMentzen) October 27, 2025
Sprawy nie przepuścił natomiast premier Donald Tusk, który na X kpił z „jednego z liderów Konfederacji” przyłapanego na próbie kradzieży.
Jeden z liderów Konfederacji Berkowicz przyłapany na próbie kradzieży w Ikei. Mało w porównaniu z PiS, ale od czegoś trzeba przecież zacząć.
— Donald Tusk (@donaldtusk) October 27, 2025
Nieuwaga czy kradzież?
Nie można wykluczyć, że wyjaśnienia Berkowicza są prawdziwe. Każdemu zdarza się pomyłka przy kasie samoobsługowej, a wartość towaru nie była duża. Trzeba jednak pamiętać, że przyjęcie mandatu oznacza zgodę na ukaranie za wykroczenie. Kradzież towaru o wartości nieprzekraczającej 800 zł jest w Polsce właśnie wykroczeniem, a nie przestępstwem. Poseł miał prawo odmówić przyjęcia mandatu i bronić swojej wersji przed sądem, ale nie skorzystał z tej opcji.
Od polityka, który często ostro recenzuje innych, można też oczekiwać większej przejrzystości. Pokazanie paragonu mogłoby szybko zamknąć sprawę. Tymczasem po ponad roku, i to dopiero dzięki wyrokowi sądu, opinia publiczna poznała treść dokumentów, w których policja nazywa sprawę po imieniu.



