Wojciech Marian Reszczyński (ur. 9 kwietnia 1953 r. w Olsztynie) - polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta i komentator. Prawnik z wykształcenia (Wydział Prawa i Administracji UMK w Toruniu, 1976), absolwent również Podyplomowego Studium Dziennikarstwa w Warszawie. Od 1980 r. członek NSZZ „Solidarność". Karierę dziennikarską rozpoczął w Polskim Radiu Program III (1982-1986). Jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej telewizji końca lat 80. i przełomu transformacji: od 1986 r. prezenter Teleexpressu w TVP1, dwukrotny laureat Wiktora dla najpopularniejszej osobowości telewizyjnej (1987, 1988) - statuetki przekazał na rozwój mediów niezależnych w geście sprzeciwu wobec ówczesnej sytuacji w mediach. 18 listopada 1989 r. poprowadził pierwsze wydanie „Wiadomości" w TVP1. W 1992 r. założył Radio Wawa, którego prezesem był do 2002 r. Później związany m.in. z Telewizją Puls, RTL 7 (gdzie w latach 1997-1999 prowadził autorski serwis informacyjny „7 minut - wydarzenia dnia") oraz - jako wicedyrektor - z Informacyjną Agencją Radiową (do 2009). Od 2010 r. ponownie związany z Polskim Radiem Program III. Od 2012 r. w zarządzie warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Autor książek, m.in.: „Byłem dziennikarzem" (1991), „Wygrać prezydenta" (1995), „Jaka głowa, taka mowa" (1997), „Lech Kaczyński. Portret" (2010). Współpracuje z Wydawnictwem Biały Kruk jako autor. Z „Naszą Polską" związany jest jako felietonista - przez lata jeden z regularnych autorów pisma. Równolegle felietonista „Naszego Dziennika", a od 2016 r. - „W Sieci". W 2013 r. odmówił przyjęcia orderu państwowego z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego. W 2020 r. odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Prowadzi własną stronę autorską wojciechreszczynski.pl.