Modlitwa za dzieci nienarodzone to prośba w intencji dziecka poczętego, którego życie jest zagrożone, i w intencji jego rodziców. W Polsce odmawia się ją najczęściej w ramach duchowej adopcji dziecka poczętego – zobowiązania do codziennej modlitwy przez dziewięć miesięcy za jedno dziecko, znane tylko Bogu. Poniżej znajdziesz pełne teksty: modlitwę duchowej adopcji, formułę przyrzeczenia, modlitwę za dzieci nienarodzone i ich rodziców, modlitwę matki po stracie oraz wyjaśnienie, kto i kiedy może duchową adopcję podjąć.
Modlitwa duchowej adopcji dziecka poczętego – pełny tekst
To modlitwa codzienna, odmawiana przez dziewięć miesięcy w intencji jednego dziecka. Jest krótka celowo – ma wytrzymać dziewięćset dni zwyczajnego życia.
Codzienna modlitwa duchowej adopcji
Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem świętego Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu, proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady.
Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, by swoje dziecko pozostawili przy życiu, którym Ty sam je obdarzyłeś.
Amen.
Do modlitwy dołącza się codziennie jedną dziesiątkę różańca oraz dowolnie wybrane postanowienie. Nic więcej nie jest wymagane.

Przyrzeczenie duchowej adopcji
Przyrzeczenie składa się raz, najlepiej wobec kapłana i w kościele, po spowiedzi i Komunii świętej.
Formuła przyrzeczenia
Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci, wiedziony pragnieniem niesienia pomocy w obronie życia nienarodzonych, postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia dzisiejszego biorę w duchową adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez dziewięć miesięcy każdego dnia modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu.
Postanawiam odmawiać codziennie modlitwę w intencji dziecka zagrożonego zagładą, jedną tajemnicę różańca oraz przyjąć dodatkowe postanowienie. Amen.
Duchową adopcję można podjąć w dowolnym dniu roku, ale najczęściej składa się przyrzeczenie 25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, obchodzoną w Polsce jako Dzień Świętości Życia.
Modlitwa za dzieci nienarodzone i ich rodziców
Tekst szerszy niż duchowa adopcja: obejmuje wszystkie dzieci poczęte i tych, od których zależy ich życie.
Za dzieci poczęte
Boże, Dawco życia, Ty znasz każde dziecko, zanim ktokolwiek o nim wie.
Otocz opieką dzieci poczęte i zagrożone w łonie matki, a ich rodzicom daj odwagę, której dziś w sobie nie widzą.
Poślij im ludzi, którzy pomogą realnie, a nie tylko ocenią.Przemieniaj serca tych, którzy stanowią prawo, i tych, którzy przy tych decyzjach doradzają.
Uczyń nas gotowymi stać na straży budzącego się życia – nie słowem, lecz pomocą.Maryjo, Matko Życia, módl się za nami. Amen.
Modlitwa matki po utracie dziecka poczętego
Osobna intencja, o której przy tym temacie łatwo zapomnieć. Odmawia się ją także po latach.
Modlitwa po stracie
Boże, moje dziecko nie zdążyło się urodzić, a ja i tak byłam jego matką.
Powierzam Ci je i wierzę, że jest u Ciebie bezpieczne.
Ulecz to, co we mnie zostało: żal, poczucie winy i pytania, na które nie ma odpowiedzi.Jeśli zawiniłam, przebacz mi – Twoje miłosierdzie jest większe niż moja wina.
Daj mi kiedyś to dziecko zobaczyć. Amen.
Kościół zna osobne formy modlitwy w tej intencji i nie stawia przy nich warunków. Teksty dla rodziców po stracie zebraliśmy oddzielnie: modlitwa za zmarłe dziecko.
Kto może podjąć duchową adopcję i na jakich zasadach
- każdy: świecki i duchowny, mężczyzna i kobieta, także osoba młoda i samotna
- przyrzeczenie składa się raz, najlepiej w kościele, po spowiedzi i Komunii świętej
- zobowiązanie trwa dziewięć miesięcy, licząc od dnia przyrzeczenia
- codziennie: modlitwa duchowej adopcji, jedna dziesiątka różańca i własne postanowienie
- duchową adopcję można podjąć wielokrotnie, ale zawsze za jedno dziecko naraz
- zobowiązanie nie wiąże pod grzechem
Zapomniany dzień nie unieważnia całości – wraca się po prostu następnego dnia. Dopiero świadome i długie zaniechanie przerywa duchową adopcję; wtedy składa się przyrzeczenie od nowa.
Skąd wzięła się duchowa adopcja
Praktyka narodziła się w latach czterdziestych XX wieku w Anglii, a do Polski trafiła w 1987 roku – pierwsze przyrzeczenia złożono w kościele ojców paulinów w Warszawie.
Rozeszła się szybko, bo nie wymaga niczego poza wytrwałością: ani pieniędzy, ani zapisów, ani obecności w żadnej wspólnocie. Modlący się nigdy nie pozna dziecka, za które się modli, i to jest w tej praktyce najistotniejsze – prosi się za kogoś, po kim nie będzie żadnego potwierdzenia.
Formą pokrewną, odprawianą wspólnotowo zwłaszcza w Wielkim Poście, jest droga krzyżowa za dzieci nienarodzone.
Kiedy odmawiać tę modlitwę
- codziennie przez dziewięć miesięcy, jeśli podjąłeś duchową adopcję
- 25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego i Dzień Świętości Życia
- w rocznicę własnych urodzin, jako dziękczynienie za życie
- w intencji znajomej kobiety, która waha się przed decyzją
- zawsze wtedy, gdy chce się zrobić coś więcej niż komentarz w tej sprawie
Bóg wysłuchuje tej prośby tak, jak jest dla dziecka i jego rodziców najlepsze. Modlący się nie dostaje przy tym żadnego potwierdzenia i musi się bez niego obejść – to jest cena tej modlitwy i zarazem jej sens. Teksty w intencji dzieci już urodzonych zebraliśmy osobno: modlitwa za dzieci.
Najczęstsze pytania
Czym jest duchowa adopcja dziecka poczętego?
To zobowiązanie do codziennej modlitwy przez dziewięć miesięcy w intencji jednego dziecka poczętego, którego życie jest zagrożone, a którego imię zna tylko Bóg. Obejmuje modlitwę duchowej adopcji, jedną dziesiątkę różańca i dowolne postanowienie.
Jak przystąpić do duchowej adopcji?
Składając przyrzeczenie – najlepiej w kościele, po spowiedzi i Komunii świętej, ale można je złożyć także prywatnie. Formułę przyrzeczenia znajdziesz w drugiej sekcji tej strony.
Kto może podjąć duchową adopcję i kiedy?
Każdy ochrzczony, w dowolnym dniu roku. Najczęściej przyrzeczenia składa się 25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, żeby dziewięć miesięcy zakończyło się w okolicach Bożego Narodzenia.
Co zrobić, gdy zapomni się o codziennej modlitwie?
Wrócić do niej następnego dnia. Pojedyncze zapomnienie niczego nie unieważnia i nie wymaga zaczynania od nowa. Duchową adopcję przerywa dopiero świadome i długie zaniechanie.
Czy można podjąć duchową adopcję więcej niż raz?
Tak, wielokrotnie – ale zawsze za jedno dziecko naraz. Po zakończeniu dziewięciu miesięcy można złożyć przyrzeczenie ponownie.
Skąd wzięła się ta praktyka?
Powstała w Anglii w latach czterdziestych XX wieku, a w Polsce pierwsze przyrzeczenia złożono w 1987 roku u ojców paulinów w Warszawie. Od tego czasu rozeszła się po parafiach w całym kraju.
Ta strona nie jest poradą prawną ani medyczną. Kobiecie, która stoi przed taką decyzją, potrzebna jest przede wszystkim realna pomoc – rozmowa, wsparcie materialne i kontakt z ośrodkiem, który takiej pomocy udziela.




