Raymond Nader to libański inżynier elektromechanik i dyrektor chrześcijańskiej telewizji Télé-Lumière (w wersji satelitarnej znanej jako Noursat), katolik obrządku maronickiego. Od dziecka, wspierany przez dziadka-kapłana, łączył pytania o wiarę z modlitwą; jesienią miał zwyczaj spędzać całe noce na samotnej modlitwie w pobliskich klasztorach. Wieczorem 9 listopada 1994 roku, w wigilię swoich trzydziestych trzecich urodzin, udał się na nocną medytację do eremu w Annaya – w miejsce, gdzie św. Charbel przeżył najbardziej intensywne lata duchowej komunii z Bogiem. Około północy poczuł ciepły powiew wiatru, choć panował listopadowy chłód, a płomień świec mimo podmuchu pozostawał nieruchomy. Gdy próbował to sprawdzić, stracił przytomność i – jak opisuje – znalazł się w innym wymiarze, ogarnięty oceanem łagodnego, niezwykłego światła i Obecnością, która powiedziała mu: „Ja jestem miłością, której doświadczasz”. Gdy odzyskał świadomość, mijając figurę św. Charbela poczuł pieczenie na lewym ramieniu. W samochodzie odkrył odcisk pięciu palców otoczony czerwonawą aureolą. Lekarze w szpitalach w Bejrucie rozpoznali oparzenie drugiego i trzeciego stopnia o niewyjaśnionej przyczynie – bez bólu, bez infekcji, bez śladów gojenia – i wykluczyli samookaleczenie; niektórzy odmówili wystawienia pisemnego zaświadczenia, nie wiedząc, co napisać. Ślad zniknął samoistnie po kilku dniach. Jak twierdzi Raymond, św. Charbel objawiał mu się potem jeszcze kilkakrotnie, przekazując orędzia o miłości, pokorze i sensie życia, a za każdym razem na ramieniu pojawiały się te same, bezbolesne odciski. Wśród tych orędzi powtarzają się myśli: „Miłość jest jedynym skarbem, który można gromadzić na ziemi i zabrać ze sobą na tamten świat”; „Nie możesz stawić czoła szatanowi, jeśli nie uklękniesz przed Bogiem. Szatan nie wejdzie przez szczelnie zamknięte okna, lecz przez drzwi, które mu otwierasz”; „Troszczycie się o przyszłość waszych dzieci, ale zabezpieczycie ją dopiero wtedy, gdy zapewnicie im niebo”. W 1995 roku Raymond Nader założył stowarzyszenie Rodzina św. Charbela, które gromadzi się na modlitwie przy grobie świętego w Annaya. Jego świadectwo należy do najbardziej poruszających we współczesnej historii kultu libańskiego pustelnika.