Matka Boża z Montichiari, czczona jako Róża Duchowna (wł. Rosa Mistica), to tytuł Maryi związany z prywatnymi objawieniami we włoskim Montichiari, w okolicach Brescii. Pierwszy raz Matka Boża ukazała się tamtejszej pielęgniarce Pierinie Gilli 24 listopada 1946 roku – zapłakana, z trzema mieczami przebijającymi pierś, wypowiadając trzy słowa: „Modlitwa. Ofiara. Pokuta”. W kolejnym objawieniu, w bazylice w Montichiari, Maryja ukazała się już uśmiechnięta, w jasnej szacie, a w miejscu trzech mieczy widniały trzy róże: biała, czerwona i złota. Przedstawiła się słowami: „Jestem Niepokalane Poczęcie. Jestem Pełna Łaski. Jestem Matką Syna Bożego Jezusa. Przyszłam jako wasza Matka i Matka Kościoła, «Róża Duchowna»”. To właśnie wtedy, 8 grudnia 1947 roku, Maryja dała wiernym dar Godziny łaski, prosząc, by każdego roku 8 grudnia w południe modlono się za grzeszników i o nawrócenie całego świata, i obiecując „wiele łask dla duszy i ciała” oraz „masowe nawrócenia”. Wskazując na swoje Niepokalane Serce, dodała: „Spójrz na to Serce, które tak umiłowało ludzkość, ale większość ludzi tylko rzuca w nie obelgami. Jeśli dobrzy i źli zjednoczą się w modlitwie, dostąpią przez to Serce miłosierdzia i otrzymają dar pokoju”. Prywatne objawienia Pieriny Gilli uznał biskup Brescii Giulio Sanguinetti. Sercem kultu Matki Bożej Róży Duchownej jest dziś sanktuarium w Fontanelle koło Montichiari – z kaplicą pośród pól i źródłem wody, do którego, zwłaszcza 8 grudnia, przybywają tłumy pielgrzymów. Wezwanie z Montichiari pozostaje proste i wymagające: modlitwa, ofiara i pokuta, a nade wszystko nawrócenie serca i ufność w Boże miłosierdzie.