Ernest Malinowski (ur. w 1818 roku na dawnych wschodnich ziemiach Rzeczypospolitej, zm. 2 marca 1899 w Limie) — polski inżynier, uczestnik powstania listopadowego i człowiek Wielkiej Emigracji, twórca jednego z najśmielszych dzieł inżynierii XIX wieku: Kolei Transandyjskiej w Peru. Po upadku powstania listopadowego wyjechał z rodziną do Francji, gdzie ukończył prestiżową paryską École Centrale des Arts et Manufactures. W 1852 roku przyjął posadę inżyniera w Peru i z tym krajem związał resztę życia. Jego największym dokonaniem stała się Centralna Kolej Transandyjska — linia, która wspina się w Andach do około 4800 metrów n.p.m. i przez ponad sto lat była najwyżej położoną koleją świata. Malinowski rozwiązał problem, przed którym cofali się inni inżynierowie: jak poprowadzić tory przez niemal pionowe ściany gór — za pomocą serpentyn, mostów, wiaduktów i tuneli kutych w skale. Budowa pochłonęła lata i była na owe czasy wyczynem porównywalnym z lotem w kosmos. Malinowski zapisał się także w historii militarnej Peru. Gdy w 1866 roku hiszpańska eskadra zaatakowała port Callao, zaprojektował jego umocnienia i stanowiska artyleryjskie, co pomogło odeprzeć atak. Inżynier znad dawnych Kresów stał się w ten sposób bohaterem cudzej ojczyzny. Zmarł w Limie, a Peruwiańczycy do dziś czczą go jako jednego z twórców nowoczesnego państwa — w Limie stoi jego pomnik. Dla Polonii z Peru Ernest Malinowski jest symbolem tego, jak nieliczna społeczność potrafi zostawić ślad nieproporcjonalnie wielki: to jego, a nie liczbę Polaków, pamięta się nad Andami.