Edward Jan Habich (ur. 31 stycznia 1835 w Warszawie, zm. 31 października 1909 w Limie) — polski inżynier, matematyk i wojskowy, twórca podwalin nowoczesnego szkolnictwa technicznego w Peru. Kształcił się w Petersburgu i Paryżu, zdobywając gruntowne wykształcenie inżynierskie. Wziął udział w powstaniu styczniowym, po którego upadku znalazł się na emigracji i pracował przy budowie kolei oraz dróg w kilku krajach Europy i Ameryki. W 1869 roku przybył do Peru — i tam powierzono mu zadanie, które okazało się dziełem jego życia. W 1876 roku Habich zorganizował i został pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Inżynierów w Limie (Escuela de Ingenieros de Construcciones Civiles y de Minas), z której wyrósł dzisiejszy Universidad Nacional de Ingeniería — najważniejsza uczelnia techniczna Peru. Stworzył program nauczania, zaplecze i kadrę praktycznie od zera. Sprowadził do Peru grono polskich inżynierów i geologów, tworząc coś w rodzaju „polskiej szkoły” w peruwiańskiej technice przełomu XIX i XX wieku. Wykształcił pokolenia peruwiańskich inżynierów, którzy budowali koleje, kopalnie i mosty młodego państwa. Pozostał w Peru do śmierci i jest tam pamiętany jako ojciec wyższego szkolnictwa inżynierskiego; jego nazwisko upamiętniają peruwiańskie instytucje. Wraz z Ernestem Malinowskim tworzy parę postaci, które nadały polskiej obecności w Peru rangę nieproporcjonalną do liczebności tamtejszej Polonii.