Żółw słoniowy (Chelonoidis niger) to gatunek jednego z największych żółwi na świecie. Podobny rozmiarem do żółwi olbrzymich z wysp Oceanu Indyjskiego. Jego pancerz grzbietowy może mieć 150 cm długości, a największy znaleziony osobnik mierzył 1,87 metra i ważył ponad 400 kg.
Na ogół za duże uważa się osobniki, których waga przekracza 200 kg, a wysokość dochodzi do 1 metra. Samce są zwykle większe od samic. Liczba jego podgatunków jest niepewna – wyróżnia się ich do 15, z czego 5 jest już wymarłych; nie jest pewne, czy podgatunki te nie stanowią w istocie odrębnych gatunków bliźniaczych (patrz niżej). Żółwie słoniowe żyją na wyspach Galapagos. Żółw słoniowy obok zięby Darwina stanowił dla autora teorii ewolucji Karola Darwina główny dowód zróżnicowania form zwierzęcych pochodzących od wspólnego przodka zajmujących odmienne biotopy lub odmienne wyspy. W 1835 roku przebywał on krótko na Galapagos i zauważył, że żółwie z poszczególnych wysp wyewoluowały w odmienne podgatunki pod wpływem różnych warunków środowiskowych.
Fredy Villalba, strażnik parku narodowego Galapagos (PNG), przedstawia niektóre żółwie w centrum lęgowym Parku Narodowego Galapagos na wyspie Santa Cruz, na Archipelagu Galapagos, Ekwador, 23 stycznia 2021 (wydany 10 marca 2021). Przez miliony lat różne gatunki żółwi przystosowały się do życia na odizolowanych wulkanicznych wyspach kontynentu amerykańskiego, gdzie ewoluowały, by zdominować ich siedliska. Dziś to człowiek stara się zapobiec ich wyginięciu na słynnym archipelagu, któremu nadali swoją nazwę: Galapagos. Archipelag położony około tysiąca kilometrów od kontynentalnych wybrzeży Ekwadoru, składający się z trzynastu dużych wysp, sześciu mniejszych i 42 wysepek, jest domem dla ponad 7000 gatunków endemicznych i rodzimych, wśród których żółwie lądowe odgrywają znaczącą rolę.
